آيات روشن الهى برايشان آمد فرقه فرقه شدند و اختلاف پيدا كردند ، براى چنين كسانى عذاب عظيم است . مفهوم اين آيه نيز واضح است . اين آيه مخصوصاً به تفرقات مذهبى يعنى فرقه فرقه شدن ها و مذاهب به وجود آمدن ها اشاره مىكند ، زيرا اين نوع اختلافات از هر نوع ديگر خطرناكتر است . جالب توجه اين است كه آيهء 104 كه در ميان اين دو آيه قرار گرفته است ، اين است : « وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ امَّةٌ يَدْعونَ الَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرونَ بِالْمَعْروفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحونَ » يعنى بايد جماعتى از شما ( يا بايد شما جماعتى باشيد كه ) دعوت به خير و صلاح و نيكى بكنند ، امر به معروف و نهى از منكر نمايند ، همانا آنها هستند كه رستگارانند . ببينيد ، آيه‌اى كه در ميان اين دو آيه قرار گرفته است آيهء دعوت به خير و امر به معروف و نهى از منكر است . اين براى آن است كه قرآن كريم مىخواهد بفهماند كه همواره بايد از طريق دعوت به خير و صلاح و امر به معروف و نهى از منكر اين وحدت محفوظ بماند ؛ اگر اين استوانهء اسلامى يعنى اصل دعوت و ارشاد و امر به معروف و نهى از منكر بخوابد ، وحدت اسلامى و اتحاد مسلمانان نيز از ميان مىرود . ما مسلمانان دعوت و ارشاد و امر به معروف و نهى از منكر داريم ولى چون هدفهاى اسلامى را نمىشناسيم ، مخصوصاً از هدفهاى بزرگ و اساسى و اصولى اسلام بى خبريم ، از اسلام فقط با يك سلسله دستورهاى ظاهرى كه مربوط به قشر اسلام است نه لبّ و مغز آن آشنايى داريم ، هروقت به فكر دعوت و ارشاد مىافتيم از حدود مسائل سادهء اخلاقى و عبادى تجاوز نمىكنيم و حال آنكه يكى از هدفهاى بزرگ اسلام بلكه بزرگترين هدف اسلام در امور عملى وحدت و اتفاق مسلمانان است . اولين وظيفهء داعيان و ارشادكنندگان و آمران به معروف و ناهيان از منكر اين است كه در طريق وحدت مسلمانان بكوشند ، در طريق همان چيزى بكوشند كه مورد نزول اين آيهء كريمه است . اميدواريم كه اين درس مصداق واقعى اين آيهء كريمه باشد و يك قدم دعوت به خير واقعى محسوب گردد . تمرين : 1 . معنى سوء تفاهم چيست ؟ 2 . اصول مشتركى كه مسلمين در آنها اختلاف ندارند چيست ؟